Inny w reżyserii Tomasza Maśląkowskiego to historia bohatera (autor nazwał go Ja), która brzmi początkowo jak niedorzeczna opowieść ze złego snu. Pewnego dnia Ja odkrywa nagle, że wszyscy dookoła wyglądają, mówią, myślą i zachowują się jak on. Co więcej – po prostu są nim. Koleżanki i koledzy z klasy, nauczyciele, sprzedawczyni z warzywniaka, dzieci na podwórku, a nawet rodzice! Najgorsze, że tak samo wygląda również Julka, którą chłopiec darzy wyjątkową sympatią… Rzeczywistość zrobiła się absurdalna i prawdę mówiąc, nie do zniesienia. No bo jak grać w piłkę jeśli zawodnicy obu drużyn wyglądają identycznie, do której strzelać bramki? Jak buntować się przeciw mamie czy tacie, skoro oni są mną? Początkowo jest śmiesznie, ale po całym dniu spędzonym wyłącznie „we własnym” towarzystwie przestaje być tak zabawnie.